Դատապարտյալները ներման խնդրագրեր են ուղարկել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին։
«Պարոն վարչապետ` Ն.Վ. Փաշինյան, ես՝ Արթուր Գագիկի Մելիքյանս ծնված`13.05.1997 թվականին Լեհաստանի հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատապարտվել եմ «8» ութ տարվա ազատազրկման, ինձ առաջադրված մեղադրանքներում ընդունել և զղջացել եմ կատարածս հանցանքների համար, հանցանք կատարելու ժամանակ եղել եմ 24 տարեկան և հիմա 28 տարեկան եմ։ Այս 3 տարի 9 ամիսների ընթցացքում, գտնվելով ազատզրկման վայրում, շատ-շատ եմ մտածել և հասկացել, որ սա ճակատագիր չէ, այլ կյանքի և պատանելիության փուլում ևս մեծ սխալ եմ գործել, թե գիտակցաբար թե անգիտակցաբար գնացել եմ այս քայլին։ Մեծարգո պարոն վարչապետ, հավաստիացնում եմ Ձեզ և իրավապահ համակարգի, որ այս տողերը և իմ միտքը իրականությոյն է, այլ ոչ թե ուղղակի խոսքեր՝ զուտ պատժից ազատվելու համար։
Երևի 2-րդ անգամ ճաղերի ետևում հայտնվելս պատահական չէր, այլ Աստծու կողմից տրված ևս մեկ փորձություն էր ապրածս կյանքը վերլուծելու և ճիշտ ուղու վրա կանգնելու համար, որը ինձ մոտ ստացվեց և ես շարժվեցի առաջ, իմ նպատակները դրեցի իմ առջև և ինձ և ծնողներիս ինչու չէ նաև Աստծու դեմ խոստանալով առաջ գնացի։ Ես ուղղակի պարապ չեմ նստել և մտածել՝ ինձ ով մի կտոր հաց կտա, կամ կասի այն ինչին արժանի չեմ, այլ փոխարենը լավը ինչին արժանի եմ, օրերս անիմաստ չեմ անցկացրել, փոխարենը ինձ եմ ուղղել և ինձ դարձրեցի այն դատապարտյալներից մեկը, ով արժանի է դուրս գալ հասարակության մեջ։ Այս տարիների, ամիսների օրերի, ժամերի ընթացքում դրսևորել եմ միայն դրական վարքագիծ, աշխատել եմ և աշխատում եմ, մասնակցել և մասնակցում եմ «Արմավիր» ՔԿ հիմնարկում տարվող վերասոցիալականացմանը, ստացել եմ 12 ամյա կրթություն և ստացել բավարար գիտելիքներով լի վկայական ,որը չունեի ազատության մեջ։
Բացի 9-ամյա կրթությունից, մասնակցել եմ վերականգնողական ծրագրերին, միջոցառումներին, ցանկություն եմ հայտել և նաև ներկայացրել հեռակա կարգով համալսարան ընդունվելու և սովորելու մասնագիտություն ձեռք բերելու համար, որը կուզեի ազատության մեջ ստանալ սովորել լիակատար, նոր կյանք սկսել և ապրել արժանապատիվ կյանքով, արդարացնել ծնողներս վերաբերմունքը իմ նկատմաբ՝ հանձինս մայրիկիս, նրան ուրախ տեսնել, հպարտ, իմ այս տարիքում հպարտ առաջխաղացմամբ, աշխատունակ եմ և աշխատել եմ ազատության մեջ տարբեր բնագավառում, ամուսնացած չեմ և ցանկանում եմ ընտանիք կազմել, այլ ոչ իմ անխելամիտ արարքի պատճառով տարիներս կորցնեմ այս 4 պատի մեջ, ծնողներս, հատկապես մայրս, շատ ունի իմ կարիքը, իմ ներկայությունը իր կյանքում, ես նույնպես ունեմ իրենց աջակցության կարիքը։
Խոստանում եմ Ձեզ, իրավապահ համակարգին և ևս ներողություն խնդրում հասարակությունից, կլինեմ արժանապատիվ մարդ և անվտանգ հասարակությանը, դեռ ուշ չի տարիներս կորցնել, ուզում եմ ապրել իմ հողի վրա արժանապատիվ, քանի դեռ կա ԱՊԱԳԱ, նոր սերունդ և այլն։ Մեծարգո պարոն վարչապետ, խնդրում եմ Ձեզ ինձ ներում շնորհել կամ պատժիս մի հնարավորության դեպքում կրճատել և ինձ հնարավորություն տալ նոր կյանք սկսել, և խոստանում Ձեզ և իրավապահ համակարգին, որ ինձ այլևս չեք տեսնի հանցագործի կարգավիճակում և առավել ևս ՔԿ հիմնարկներում։ ԿԱՆԽԱՎ ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ»։
ArmLur.am-ը «Կյանքը ճաղերի հետևում» հաղորդման շրջանակներում անդրադարձել էր Արթուր Մելիքյանին։